Του Κωνσταντίνου Κόλμερ
Ο πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί και οπρωθυπουργός της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι προτίθενται να εμφανισθούν στη διάσκεψι κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, τον προσεχή Ιούνιο, και να ζητήσουν αναθεώρησι της Συνθήκης του Σένγκεν, που καθιέρωσε ανοιχτά σύνορα στο εσωτερικό της Ενώσεως.
Αίτιον της κοινής ενεργείας Γαλλίας και Ιταλίας είναι η αθρόα είσοδος λαθρομεταναστών στην Ιταλία απ’ τις χώρες της Βορείου Αφρικής –Λιβύη, Τυνησία, Μαρόκο κ.λπ.– που ευρίσκονται σε πολιτική, οικονομική και κοινωνική αναταραχή.
Συγχρόνως, η ανησυχία εκ της δημοτικότητος των αντιμεταναστευτικών κομμάτων στην ΕΕ απετέλεσε την αφορμή για την «αιφνιδία» επίσκεψι του Γάλλου προέδρου στη Ρώμη, η οποία «ενωχλήθη» από την παρεμπόδισι ενός τρένου που μετέφερε εκατό Τυνησίους λαθρομετανάστες και μερικούς ακτιβιστές απ’ την ιταλική πόλι Βεντιμίλια στη Γαλλία.
Η γαλλική ενέργεια εθωρήθη ως «παραβίασις της Συνθήκης του Σένγκεν». «Η Συνθήκη (του Σένγκεν), επιτρέπουσα την ελευθέρα διακίνησι των προσώπων διά των συνόρων των κρατών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, χρήζει τροποποιήσεως», υπεστήριξε ο υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας Φράνκο Φρατίνι.
Διά την ικανοποίησι της Γαλλίας να τερματίσει την παρεμπόδισι της εισόδου λαθρομεταναστών, η Ιταλία απεδέχθη τροποποίησι της Συνθήκης του Σένγκεν εις τρόπον ώστε, όταν τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ παραβιάζονται εκτάκτως, να επανέρχονται οι συνοριακοί έλεγχοι, και η Γαλλία απεδέχθη να δέχεται πενταπλάσιο αριθμό λαθρομεταναστών στο έδαφός της απ’ ό,τι η Ιταλία, η οποία επέτυχε να εξασφαλίσει απευθείας οικονομική βοήθεια απ’ την ΕΕ, διά την αντιμετώπισι του κύματος λαθρομεταναστών που αποβιβάζονται στη Λαμπετούζα και στα παράλιά της.
Γαλλία και Ιταλία θ’ απαιτήσουν, επίσης, 10 δις ευρώ ευρωπαϊκή οικονομική βοήθεια προς τις βορειοαφρικανικές χώρες που προσπαθούν να εκδημοκρατισθούν, εδήλωσε ο κ. Φρατίνι.
Εξ απήνης η ελληνική κυβέρνησις
Οι εξελίξεις αυτές κατέλαβον εξ απήνης την ελληνική κυβέρνησι, η οποία απλώς περιοριορίσθη να εκφράσει την ικανοποίησί της ότι «η παράνομη μετανάστευσις συζητείται ως πρόβλημα της ΕΕ».
Η λαθρομετανάστευσις είναι όμως πρόβλημα κυρίως ελληνικό δεδομένου ότι:
1. Η Ελλάς δέχεται μεγάλη πίεσι εξαιτίας της διοχετεύσεως δυσαναλόγου προς τον πληθυσμό της αριθμού λαθρομεταναστών απ’ την Τουρκία, η οποία έχει γίνει η κυρία πηγή εισροής των από χώρες όχι μόνον της Αφρικής, αλλά και της Ασίας (Πακιστάν, Αφγανιστάν, Ινδία κ.λπ.).
2. Επί τη βάσει του λεγομένου κανονισμού «Δουβλίνο ΙΙ», που είχεν υπογράψει η αλήστου μνήμης κυβέρνησις Σημίτη, οι συλλαμβανόμενοι στις ευνομούμενες χώρες της ΕΕ λαθρομετανάστες δεν επαναπατρίζονται, αλλά προωθούνται στην πρώτη χώρα εισόδου των στην ΕΕ, που εξ Ανατολών είναι η… Ελλάς! Ούτως, η χώρα μας πλησιάζει τα δύο εκατομμύρια λαθρομεταναστών που παραμένουν απεριορίστως και δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στον εγχώριο πληθυσμό.
3. Με την ένταξι της Ελλάδος στο ευρώ, οι εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι ξένοι στην Ελλάδα πληρώνονται εις ξένο συνάλλαγμα, το οποίον εξάγουν στις πατρίδες των, με αποτέλεσμα τη σημαντική εκροή ρευστότητος, της οποίας στερείται η εγχώριος οικονομία εις χαλεπούς καιρούς.
4. Αποτελεί οικονομικόν οξύμωρο η ελληνική οικονομία να υποφέρει από εκτεταμένη ανεργία –επτακόσιες χιλιάδες προς το παρόν– και να συντηρεί δύο εκατομμύρια λαθρομεταναστών, με τις γνωστές παράλληλες απώλειες (φοροδιαφυγή, εγκληματικότης, δημόσια ανθυγεία κ.λπ.).
Εισροή μεταναστών
Άλλες χώρες της ΕΕ υποθάλπουν τη μετανάστευσι, όπως η Γερμανία και η Αυστρία, αναμένουσες την εισροή οκτακοσίων χιλιάδων εργατών από την Κεντρική και την Ανατολική Ευρώπη που ενετάχθη στην ΕΕ το Μάιο του 2004.
Υπάρχει όμως ειδοποιός διαφορά με την εν Ελλάδι μεταναστευτική κατάστασι. Εν πρώτοις, πέραν την συμβατικής δεσμεύσεως της Γαλλίας και της Γερμανίας ν’ ανοίξουν τα σύνορά των εφέτος, την 1η Μαΐου, στους Πολωνούς, Εσθονούς, Λιθουανούς κ.λπ. – πρόκειται διά συγγενείς πληθυσμούς πολιτιστικώς και όχι διά μουσουλμάνους.
Εν τούτοις, οι Γερμανοί αντιδρούν στην απελευθέρωσι της εισδοχής εργατών εκ Βουλγαρίας και Ρουμανίας μέχρι το 2014 –αν και χώρες-μέλη της ΕΕ–, με το έωλο επιχείρημα του οργανωμένου εγκλήματος στο εσωτερικό των χωρών αυτών…
Κατά δεύτερο λόγο, άλλη είναι η οικονομική κατάστασις στο Βορρά της ΕΕ και άλλη στο Νότο. Η ταχεία, λ.χ., οικονομική ανάπτυξις της Γερμανίας –ασύγκριτος με τη σοβαρά ύφεσι στην Ελλάδα– έχει ανάγκη εργατικών χειρών που δεν ημπορεί να προσφέρει ο γερμανικός λαός, ο οποίος γηράσκει ταχύτερον του ελληνικού.
Με την παρατεινομένη χρηματοπιστωτική κρίσι στην Ελλάδα όχι μόνον η λαθρομετανάστευσις καθίσταται δυσβάστακτος, αλλά λειτουργεί και ως πόλος έλξεως επιδόξων λαθρομεταναστών, που επικαλούνται την παροχή πολιτικού ασύλου διά να παραμείνουν στη χώρα μας.
Συνεπώς, η ελληνική κυβέρνησις δεν θα έπρεπε να αρκεσθεί στην τροποποίησι του κανονισμού «Δουβλίνο ΙΙ» ή να ζητεί «ανακατανομή του βάρους της λαθρομεταναστεύσεως» με τις χώρες του Βορρά της ΕΕ, αλλά ν’ αποχωρήσει απ’ τη Συνθήκη Σένγκεν, καταγγέλλουσα την αφόρητο κατάστασι που έχει προκληθεί στα σύνορά της με την Τουρκία και τη Βουλγαρία.
Οι ωφέλειες από την αποχώρησι της Ελλάδος εκ της Συνθήκης Σένγκεν θα είναι πολλαπλές: Θα σταματήσει η εισροή λαθρομεταναστών απ’ τα βόρεια και θαλάσσια σύνορα της χώρας και θα ενθαρρυνθεί η τουριστική κίνησις από χώρες ως η Ρωσία, η Ουκρανία κ.λπ., που σήμερα παρακωλύεται από τη χρονοβόρο παροχή της βίζας, ου μην αλλά θα προσελκυσθούν τουρίστες από την Κίνα και την Ινδία, των οποίων η οικονομία ανέρχεται και η μεσαία τάξις, που ταξιδεύει, πληθαίνει.
Πέραν τούτων, δεν νοείται μία χώρα που δοκιμάζεται από βαθεία οικονομική και θεσμική κρίσι, να σηκώνει την πολυτέλεια της Συνθήκης Σένγκεν, την οποία δεν αντέχουν χώρες πλούσιες και ευημερούσες, ως, λ.χ., η Γαλλία και η Ιταλία, που ζητούν την τροποποίησή της.
http://www.epikaira.gr/epikairo.php?id=19324&category_id=100

