Ἀρχεῖα κατηγορίας: Παπατζώνης

Τάκης Παπατσώνης – Η παραγκοῦλα

Θαμπωτικά πρὰματα! Ὁρμηνεμένα ὅλα στὸ θάμπος! Διπλά περιμαντρώματα ἀπὸ δρῦ, καὶ μέσα κεῖ τὸ καπνισμένο τζάκι μιᾶς παραγκοῦλας. Ἡ Ἀγάπη τῆν κατοἰκησε ἀπαρχῆς κι’ ἡ ὅλη προαίρεση τῆς Ἀγαθότητας. Ἐκείνη αὐτοῦ τῆς ἔδωκε τὸ τζάκι τῆς λησμοσύνης: οἱ ἴδιες οἱ … Συνέχεια

Ἀναρτήθηκε στὸ Παπατζώνης, Ποίηση | Σχολιάστε

Το πρώτο διάβασμα των ποιημάτων του Τάκη Παπατσώνη προκαλεί στον μεθοδικό αναγνώστη της ποίησης ένα παρόμοιο ίσως αίσθημα με εκείνο που έχει ο μαθητής του Δημοτικού την πρώτη ώρα του μαθήματος των Θρησκευτικών, ή ο πρωτοετής φοιτητής της Φιλοσοφικής που … Συνέχεια

Ἀναρτήθηκε στὸ Παπατζώνης, Ποίηση | Σχολιάστε

Αναπετάζοντας τη σημαία της πατραγαθίας…

Δεν πρέπει να συγχέουμε την Ελλάδα-Ιδέα, πηγή και φορέα της σοφίας, του καθαρού Λόγου και του αρμονικού Κάλλους με αυτό που λέμε σήμερα Ελλάδα. Η ιδέα-Ελλάδα, όπου και όσον καιρό θα υπάρχει πολιτισμός, θα παραμένει πάντα φάρος οδηγητής· όποιες εξελίξεις … Συνέχεια

Ἀναρτήθηκε στὸ Δοκίμιο, Παπατζώνης | Σχολιάστε

Τάκης Παπατζώνης – Μνήμες πικρές την Άνοιξη

Καμπανούλα με λένε. Καθώς έσκασε το χιονισμένο κέλυφης της Γης, ξεφύτρωσα. Χρώμα μου, ο ουρανός που ξάνοιξε, το σχήμα μου, τα σήμαντρα των Αγγέλων. Με κάλεσε στη ζωή ο ανεπηρέαστος απ’ όλα τα περιρρέοντα, ο γήινος τύρρανος, ο Χρόνος, που … Συνέχεια

Ἀναρτήθηκε στὸ Παπατζώνης, Ποίηση | Σχολιάστε

Τάκης Παπατζώνης – Χριστουγεννιάτικη αγρυπνία

Εξωτικός στην άκρια των κοιλάδων περίμενα τη σημερινή γιορτή στο σκότος των λαμπάδων απόκληρος της φωταψίας των ημερήσιων ήλιων γονατιστής, και νηστευτής, και αποβλητής των χίλιων δαιμονικών ταξιαρχιών… Μ’ άδικα εταλαιπώρουν τη θύελλα των νοημάτων μου, τη ρώμη των γονάτων, … Συνέχεια

Ἀναρτήθηκε στὸ Παπατζώνης, Ποίηση | Σχολιάστε

Τάκης Παπατζώνης – Όνειρο στην άπνοια

Τί σοβαροί, τί σεμνοὶ ποὺ εἶναι ὅλοι αὐτοὶ οἱ γερόντοι, ποὺ κατοικοῦνε τώρα τοὺς παγωμένους Οὐρανούς, καὶ ἡ σοφία τους, τί μεστή, ποὺ γίνεται ἕνα στὴν ἄσκησή της μὲ τὴ δίκαιη καλωσύνη• τί καλοπροαίρετοι κι’ ἀφάνταστα ἐπιεικεῖς, σ’ αὐτοὺς πιὰ … Συνέχεια

Ἀναρτήθηκε στὸ Παπατζώνης, Ποίηση | Σχολιάστε

Τάκης Παπατζώνης – Περί του Ξύλου

Ψυχή μου, εὐλόγα σήμερα πρωί, ὅλη τὴ μέρα καὶ τὴν ἀκολουθοῦσα νύχτα ὅλη, τὸ σωτήριο τοῦτο Ξύλο!.. Πηγάζει ἀπ’ τὰ σκοταδερὰ ἔγκατα τῶν δασῶν. Ἐκεῖ εἶναι ἡ βασιλεία του – στολισμένο μὲ φύλλα θροοῦντα!.. Ἐκεῖ ἔρχεται σὲ κοινωνία μὲ τὶς δροσιὲς … Συνέχεια

Ἀναρτήθηκε στὸ Παπατζώνης, Ποίηση | Σχολιάστε

Τάκης Παπατζώνης – Το Νείκος του Άδου

Αφιερωμένο στο φίλο Πόρτα Πόρτα Στρώνεται πάλι της χαράς το τραπέζι, στρώνεται με λινά· η πνευματικότητα, το κάνει όλο ν’ αστράφτει, να λαμποκοπά. Νύφη είναι, η λαμπροφορεμένη, όλο λουλούδια; Σπιθίζουνε τα κρύσταλλα, σαν να τρυπά το φως, που μελιχρά κεριά … Συνέχεια

Ἀναρτήθηκε στὸ Παπατζώνης, Ποίηση | Σχολιάστε

Τάκης Παπατζώνης – Άσπρο ελληνικό ερημοκλήσι…

Ἄσπρο ἑλληνικό ἐρημοκλήσι δαρμένο ἀπό τὴν ἀντηλιά!.. Γύρω-γύρω σου ἀμπέλια, μποστάνια καρποφόρες συκιές· καὶ, κάπου κάπου, μοναχική, καὶ κάποια ἐλιά… Χρυσοφρυγανισμένα τὰ χορτάρια ἀχνίζουνε -ἄχυρο πιὰ!.. Κι ἀντίς γι’ ἀγγέλους, τὰ τζιτζίκια σοῦ κανοναρχοῦνε τὸ κάθε ἀπομεσήμερο ἕως ἀργά μὲ … Συνέχεια

Ἀναρτήθηκε στὸ Παπατζώνης, Ποίηση | Σχολιάστε

Τάκης Παπατζώνης – Νόθος Λόγος

Με πόσην αυταρέσκεια ο λόγος υιοθετεί το σόφισμα! Πως παρεισφρύει –μ’ έκδηλη τη θέλησή του! Πόση στοργή και σύνεση για να συγκαλυφθεί!.. Κ’ η απόλαυση είναι εξωτική, όταν θριαμβεύει η μηχανή Και μέγας παραλογισμός εκείθε ξεφυτρώσει, που όλα σε δήθεν … Συνέχεια

Ἀναρτήθηκε στὸ Παπατζώνης, Ποίηση | 1 σχόλιο