Η Ανάγκη ως Μάνα της Ιστορίας

surreal-lg

Περπατώντας στους δρόμους της παλιάς μου, πια γειτονιάς, παρατηρώ τα μαγαζιά της. Πολλά σήμερα έχουν κλείσει. Άλλα αγκομαχούν να επιβιώσουν. Τίποτε δε θυμίζει τη ζωντάνια που υπήρχε λίγα χρόνια πριν. Φέρνοντας στη μνήμη μου τη διάρθρωση της τοπικής αγοράς άρχισα να καταγράφω τη δραστηριότητα αυτών των καταστημάτων. Πέντε υποκαταστήματα μεγάλων τραπεζών στα οποία σε ώρα αιχμής μπορεί να περίμενες για ώρες. Αμέτρητα κομμωτήρια, σουβλατζίδικα, καφετέριες, τυροπιτάδικα. Τέσσερα βιβλιοπωλεία, έξι-επτά φαρμακεία, δύο διαγνωστικά κέντρα, μια κλινική, τέσσερα μαγαζιά με είδη δώρων, κοσμηματοπωλεία, εμπορικά καταστήματα με είδη ένδυσης και υπόδησης, πλήθος φανοποιείων και συνεργείων αυτοκινήτων, καταστήματα παιδικών επίπλων, επίπλων κουζίνας, ηλεκτρικών ειδών, μάντρες με υλικά οικοδομών, γραφεία ηλεκτρολόγων. Δίπλα στο ΙΚΑ της περιοχής, φωτοτυπάδικα και καφενεία. Και ένα μεγάλο πλήθος αυτοαπασχολουμένων, ηλεκτρολόγων, τεχνιτών και μαστόρων της οικοδομής, δικηγόρων και συμβολαιογράφων που διεκπεραίωναν αγοραπωλησίες ακινήτων, εργολάβων κατασκευής πολυτελών διαμερισμάτων, νυχούδων και μανικιουρίστ, καθηγητών που έκαναν ιδιαίτερα, λογιστών, ασφαλιστικών συμβούλων.

Αν αναρωτηθεί κανείς το τι κοινό έχουν όλες αυτές οι δραστηριότητες εύκολα διαπιστώνει ότι είναι σχεδόν όλες υπηρεσίες οι οποίες εξαρτώνται από την εσωτερική ζήτηση. Και πολλές από αυτές είχαν σχέση με την φούσκα των ακινήτων. Δεν είχαν κανένα εξαγωγικό προσανατολισμό και κάποιες από αυτές έχουν έμμεση εξάρτηση από το δημόσιο (π.χ το καφενείο που βγάζει και φωτοτυπίες κάτω από το ΙΚΑ ή την τοπική ΔΟΥ) χωρίς να είναι κανείς από τους απασχολούμενους σε αυτά κρατικός υπάλληλος. Μπορεί να ανέβαζαν το ΑΕΠ ως κατανάλωση αλλά δεν είχαν καμία ουσιαστική επίπτωση στο ισοζύγιο πληρωμών (με το οποίο στην χώρα μας ελάχιστοι ασχολούνται).

Αυτή η γεωγραφία των δραστηριοτήτων αποδεικνύει πέραν πάσης αμφιβολίας το χαρακτήρα της ελληνικής οικονομίας. Οι αυτοαπασχολούμενοι κάθε είδους στην Ελλάδα είναι περίπου το 30% το ενεργού πληθυσμού. Αν προσθέσει κανείς και τους κρατικούς υπαλλήλους κάθε είδους αντιλαμβάνεται το αδιέξοδο. Ποιο είναι το αδιέξοδο; Το αδιέξοδο είναι ότι με τον υπάρχοντα διαφορισμό των οικονομικών δραστηριοτήτων στη χώρα, δεν υπάρχει καμία ελπίδα οικονομικής ανάκαμψης. Είναι αναγκαία η μετατόπιση σε δραστηριότητες οι οποίες θα σχετίζονται με τον πρωτογενή και το δευτερογενή τομέα αλλά και τον τριτογενή οι οποίες θα είναι εξωστρεφείς. Θα απευθύνονται δηλαδή στην παγκόσμια αγορά. Δε χρειαζόμαστε άλλα κομμωτήρια και καταστήματα γυναικείων αξεσουάρ, επιδοτούμενα από του περιορισμένους κρατικούς και κοινοτικούς πόρους. Ούτε υπάρχει σοβαρή περίπτωση να έλθουν να επενδύσουν στη χώρα μας μεγάλες πολυεθνικές. Εκείνο το οποίο είναι αναγκαίο είναι η δημιουργία μικρών εταιρικών ή συνεργατικών μονάδων οι οποίες θα παράγουν προϊόντα και υπηρεσίες για την παγκόσμια αγορά.

Εδώ υπάρχουν, όμως, δύο προβλήματα. Το ένα έχει να κάνει με το κράτος και τη λειτουργία του και το δεύτερο με κάποια χαρακτηριστικά του πληθυσμού μας.

Η λειτουργία του κράτους είναι εχθρική σε κάθε είδους επιχειρηματικότητα. Θέτει απίστευτα εμπόδια με τη δαιδαλώδη νομοθεσία του σε κάθε τέτοια προσπάθεια. Η πολύπλοκη φορολογική και ασφαλιστική νομοθεσία είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Να μην επεκταθώ. Είναι χιλιοειπωμένα.

Από την άλλη μεριά, μεγάλο τμήμα του πληθυσμού έχει συνηθίσει στη μη ανάληψη ρίσκων. Σε αυτό που λέμε βόλεμα. Η Ελλάδα είναι μια χώρα γερονοτκρατούμενη και αντικειμενικά αλλά και σε νοοτροπία. Ένας γερασμένος πληθυσμός έχει άλλες προτεραιότητες. Δε διαθέτει την απαραίτητη ζωτικότητα για ριζικές αλλαγές. Αλλά για τους εναπομείναντες δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Ακόμα και όλη τη φοροδιαφυγή να συλλαμβάνανε και να βάζανε στη φυλακή όλους τους κλέφτες και πνίγανε στον Κάβο Μαλλιά όλους τους μετανάστες, με την υπάρχουσα οικονομική διάρθρωση της χώρας δεν προδιαγράφεται ευοίωνο οικονομικό μέλλον.

Αυτή τη μετάλλαξη πρέπει να την κάνει η ίδια η κοινωνία αν θέλει να επιβιώσει. Δε γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη ούτε με κρατική παρέμβαση. Πρέπει να προκύπτει από την ανάγκη για ζωή σε έναν κόσμο που αλλάζει. Από αυτή την κρίσιμη μάζα η οποία θα αλλάξει τον τρόπο ζωής της θα δημιουργηθεί και ο πολιτικός φορέας που θα την εκφράσει. Έτσι δημιουργούνται ιστορικά οι πολιτικές αλλαγές. Η βία μπορεί να είναι η μαμή της ιστορίας αλλά η ανάγκη είναι η μάνα της.

Advertisements
Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Uncategorized. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

5 ἀπαντήσεις στὸ Η Ανάγκη ως Μάνα της Ιστορίας

  1. Αὐτόματη εἰδοποίηση σύνδεσης: Η Ανάγκη ως Μάνα της Ιστορίας | αἰέν ἀριστεύειν

  2. Ὁ/ἡ netakias.com γράφει:

    Μπράβο φίλε…

  3. Αὐτόματη εἰδοποίηση σύνδεσης: Η Ανάγκη ως Μάνα της Ιστορίας…Περπατώντας στους δρόμους της παλιάς μου, πια γειτονιάς, παρατηρώ.. | netakias.com

  4. Ὁ/ἡ julie γράφει:

    Καλημέρα ,
    έχεις απόλυτο δίκιο , δεν μπορεί ν΄αλλάξεις , αφ΄ενός την νοοτροπία και αφ΄ετέρου η απελπισία που κατάφεραν να σπείρουν . Ολα περιφερόντουσαν γύρω από τον δημόσιο τομέα . Ιδιωτική πρωτοβουλία σημαίνει παραγωγή αλλά και αυτό το κομμάτι εξάρτηση του δημοσίου το καταντήσανε. Για να γίνει η μετάλλαξη πρέπει να διαφαίνεται και φως κάπου στο βάθος . Αν κάθε μέρα βομβαρδίζουν τον κόσμο με τα ίδια και τα ίδια , που σημαίνει τον εγκλωβίζουν σε παλιές , αμαρτωλές καταστάσεις και στο ότι φταίει και πρέπει να πληρώσει , αλήθεια πιστεύεις ότι μπορεί να ξεφύγουμε από το παρελθόν; Ανάπτυξη δεν σημαίνει , αυξήσεις στο δώσε και μειώσεις στο πάρε . Σημαίνει δίνω αλλά μπορώ και να ζήσω αξιοπρεπώς . Σημαίνει ότι με σέβονται και τους σέβομαι . Σημαίνει αγωνίζομαι και έχω αποτελέσματα ,όχι χωρίς μέλλον και αβεβαιότητα.
    Και βέβαια οι κλέφτες κάνουν και κάτι χαριτωμένες δηλώσεις και κυκλοφορούν και κάνουν τα μπάνια τους ανενόχλητοι και πρέπει λέει ,ο λαός να γίνει έντιμος ; σαν να λέμε, ο ληστής αποφάσισε ν΄αγιάσει αλλά σ΄αυτή του την προσπάθεια πρέπει να βοηθήσει και η συμμορία , να του καταθέτει τις εισπράξεις …οικειοθελώς .

  5. Αὐτόματη εἰδοποίηση σύνδεσης: Papasimakis’s Weblog | Η Ανάγκη ως Μάνα της Ιστορίας…Περπατώντας στους δρόμους της παλιάς μου, πια γειτονιάς, παρατηρώ..

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...